Abdel (18 jaar)

Abdel is een vriendelijk ogende Marokkaanse jongen. Donker T-shirt, witte zomerse broek. Hij staat in de deuropening van het kantoor van de instantie die hem begeleidt bij het zoeken naar werk. Buiten schijnt behaaglijk de zon. Hij steekt net een sigaret op als ik hem vraag of ik hem kan interviewen. Dat mag. Anonimiteit is niet nodig. Iedereen mag alles van hem weten. Een paar weken geleden is hij 18 geworden. De praktijkschool zit er nu op. Doorleren is niks voor hem, want hij krijgt hoofdpijn als hij zich te lang moet concentreren op een boek.
Nu volgt hij een kortdurende training voor een baan als gastheer in horeca en hotels. "Ik leer praktische vaardigheden als groente snijden, een tafel opmaken, bedienen en een glas wijn inschenken. Er zijn vacatures. Als ik mijn best doe, kan ik binnenkort solliciteren. Ik wil geld verdienen. Het is nu wel moeilijk om aan werk te komen door de crisis. Mijn vader zit in de handel, maar heeft geen baantje voor me.
Op de vraag hoe hij de toekomst ziet, antwoordt Abdel dat hij het liefst in de motorbranche aan de slag wil, maar daar is geen werk te vinden. Ook wil hij graag trouwen, maar dan met een net meisje. "Die zijn hier bijna niet te vinden. De meeste meisjes hangen rond op straat of het zijn Nederlandse meisjes en dat gaat niet.
Als ik hem bedank voor het interview, zegt hij dat het wel goed komt met hem. Hij gaat naar binnen, want de training staat op het punt te beginnen.